12-13-6-2010 – Isalo National Parc – Hans Van Buul

12-6-2010 – Isalo National Parc – Hans Van Buul

Vandaag weer vroeg uit de veren. We duiken de bergen in met onze (zeer vrolijke) gids die ons overlaadt met informatie.

De bergen zijn miljoenen jaren geleden omhoog geduwd door tektonische activiteit onder ons favoriete eiland. De prachtige sculpturen bestaan uit zandsteen, waardoor ze ondanks hun robuuste uiterlijk zo zacht zijn dat men ze niet kan beklimmen.

Na een fikse intro-klim geraken we binnen in de bergketen, de gids opent zijn verhaal met een uitleg over verschillende stapels stenen…Ja hoor, stapels stenen!

Er zijn drie soorten, ten eerste de stapels die tegen of in de rotsen zijn geplaatst, dat zijn tijdelijke graven voor de lokale bewoners. Na een tijd zijn hun stoffelijke resten gedroogd en dan worden ze overgeplaatst (met een groot feest als gevolg) naar hun eeuwige rustplaats in een holte in de bergen.

Ten tweede de grote stapels die her en der (vooral aan de ingang) het landschap sieren. Deze hopen worden door de jaren heen groter & groter omdat iedereen die een steen toevoegt een wens mag doen. Marc is het systeem te slim af, gooit er drie op en krijgt dus drie wensen… Hmm, dat daar nog niemand opkwam…Ik versla op mijn beurt zijn systeem. Ik gooi 1 steen en wens 1000 wensen! De Belgen laten deze eeuwen oude traditie vandaag een poepie ruiken.

Ten derde de kleine stapels, Kern of Tatoa genaamd. Ze liggen verspreid over het landschap en tonen de gidsen de weg. Iets landschapsvriendelijker dan grote borden.
Bon, soit. Genoeg over de stenen. Het landschap is echt onbeschrijfelijk, we nemen gigantisch veel foto’s…We hopen er nog een aantal op internet te krijgen want in woorden is het niet uit te drukken. De gids maakt bij elk uitzicht punt het grapje “Voila, Madagaskar, Colorado!” Hij overdrijft niet, het is misschien kleiner dan de Grand Canyon maar zeker even mooi.

Even later komen we bij de eerste Piscine naturel, de groene. Later volgen de blauwe en de zwarte. Stuk voor stuk zijn ze een klein stukje paradijs. Een oase van knal helder water, planten en palmen in het midden van de hete hoogvlakte. We nemen ons voor in alle ijskoude meertjes te zwemmen, en dat doen we. Zelfs in de vierde , de rustige Cascade Des Nymphe.

Toen ik in Loch Ness zwom dacht ik dat het moeilijk kouder kon… I was wrong.
We eten op een kampplaats ergens beneden in de vallei en laten ons vertederen door een aantal Lemuren die steeds dichter komen. De aapjes maken van onze onoplettendheid gebruik om er vandoor te proberen gaan met mijn volledige zak eten! Toch moeilijk om er kwaad op te zijn…

13-6-2010 – Isalo, Makki Canyon & Rats Canyon – Hans Van Buul

Vandaag trekken we weer de bergen ins, deze keer blijven we echter want dichter bij de zeespiegel en klauteren we door de 2 mooie canyons.

De waterloopjes die door de canyons lopen zijn daar al millennia en hebben met de hulp van een aantal aardbevingen de grote scheuren in de bergen uitgeslepen. Hier is geen mooi afgebakend padje, het is een klim, spring en klauterpartij van jewelste, over rotsen, strandjes en de riviertjes.

De gids wandelt erover alsof hij over de Antwerpse Meir struint en zou waarschijnlijk blindelings zijn voet nog op de juiste plek zetten, wij volgen hem…Tom niet. Tom ligt even later in het water, chance dat Marc zijn kodak droeg.

Deze wandeling, doch even intens, is heel wat korter dan gisteren. Tegen de middag zijn we terug en van de rest van de zondag maken we gebruik om in het zwembad te liggen en een dutje te doen. Van de verkiezingen hebben we hier allechance geen last!

’S Avonds genieten we weer van de geniale kookkunsten van Chef Gaetan en daarna trekken we ons terug in de bar, om te genieten van de lokale sterke drank (Malagasy) en o.a. dit bericht te schrijven.

A la prochaine…
Marc, Tom & Hans