17-18-6-2010 - Toamasina - Andasibe - Hans Van Buul

17-6-2010 – Van Antananarivo naar Toamasina (Tamatave).

Grootste deel van de dag in de auto doorgebracht…de lange ritten beginnen hun tol te eisen. Die verveling moet je er echter bijnemen als je een groot land als Madagascar zo grondig wilt verkennen.

Ik blijf erbij…we hadden een helicopter moeten huren.

Anyway,…

Tegen de namiddag komen we aan in Toamasina, of Tamatave voor de vrienden. Ik vermoed dat de Malagasy het zelf niet goed weten.

De grote havenstad geeft een propere en professionele indruk. Brede, redelijk propere, straten gevuld met minder auto’s en meer fietsen. Minder slordige kraampjes langst de weg en meer fatsoenlijke winkeltjes. Zelfs de jongeren die met namaakrommel komen leuren verplaatsen zich met vespa’s in plaats van op blote voeten.

Jammer genoeg is het strand in de baai nogal vuil, en het water ook. Dat is duidelijk de tol die men betaalt voor de rijkdom die de goed uitgeruste haven met zich meebrengt.

Het mooie hotel Neptune vangt onze reismoeheid op. Een verkwikkende duik in het zwembad later is alles weer in orde en installeren we onszelf in de bar. Hmm…JW Black Label…Ik ben hier niet meer weg te slaan. Tom ook niet, maar dat komt vooral door het immense scherm van 3 op 3 waarop het WK wordt uitgezonden. Zolang ik mijn whisky en/of rum krijg maakt het me niet uit, maar al dat geloop achter die bal lijkt zo vermoeiend…na een tijdje breken zelfs de lucifers die mijn ogen openhielden.

Hans


18-6-2010 – Het 2de Protos Project en van Toamasina naar Andasibe.

Deze ochtend zijn we te gast bij de brave mensen van het sanitaire project in Toamasina. Een zeer enthousiaste broeder, die vlot Engels praat met een Indisch toontje, heet ons welkom en begint aan zijn bijzonder interessante uitleg.

Jammer genoeg is er een haar in de boter in de vorm van een miscommunicatie. De broeder dacht dat wij bijna 2 dagen zouden blijven en had een heel programma, we konden echter maar blijven tot 13.00. Zeer jammer want er was enorm veel te zien.

Geen probleem voor deze energieke geestelijke, met een beetje aanpassingen sloegen we erin toch nog veel in die enkele uren te proppen.

Na een uitleg over de verschillende combinaties en soorten beerputten/toiletten, die ze zelfs ten toon hadden staan (ongebruikt weliswaar), begaven we ons naar een van de wijken. Daar wandelden we bij mensen in de slums binnen op een manier die geen blanke zou kunnen/durven was hij niet begeleid door de “burgemeester” en de mensen van de organisatie. Het voelde wat lastig de privacy van de mensen zo te schenden, maar de aanwezigheid van de toiletten was een duidelijke verbetering van hun leefomgeving.

Wat verder in de wijk kregen we de eer en het genoegen de entertainers/leraars van de organisatie aan het werk te zien. Minstens 30 kinderen stonden enthousiast toe te kijken hoe de grote poppen hen op een leuke manier aanleerden hoe ze toiletten moesten gebruiken, hun handen moesten wassen en de boel proper houden.

De bedoeling is dat zij het dan overbrengen aan hun ouders, hoewel er naargelang de voorstelling vorderde ook heel wat oudere mensen vrolijk stonden te lachen en bijleren.

Tegen de middag vertrokken we dan zoals gepland naar Andasibe, nog een hele rit. Eens aangekomen nestelden we ons in onze lodge, op slechts enkele meters van het regenwoud.

Hans