Antsirabe - Hans Van Buul

In Antsirabe aangekomen worden we in Villa Nirina hartelijk onthaalt door Zanou, Dina en Hervé.

We installeren ons in de charmante kamers en niet lang daarna komt Sloufke aan, Sloufke is absoluut niet zijn echte naam maar we geraken er niet uit dus we besluiten hem zo te noemen.

Sloufke is een van de drie studenten die Marc steunt, hij wordt stevig overhoord en Marc zag dat het goed was. Money well spent.

Na dit gesprek gaan we op zoek naar Betty Lauber, een kranig Zwitsers dametje dat haar hele fortuin hier voornamelijk in het welzijn van de Malagashe kinderen heeft gestoken. (en effectief weggegeven want buitenlanders mogen hier geen eigendom hebben.)

Dit loopt wat moeizaam omdat de stoffige zijweggetjes van de hoofdweg nogal sterk op elkaar lijken.

Nadat we beseffen dat we verkeerd zijn gereden proberen we de dikke jeep een paar honderd meter achteruit te rijden. Door een zeer smal straatje vol kinderen notabene. Bon,soit,bon, we zijn terug op het goede spoor.

Even later komen we voorbij de plek in het zand waar Hilde en Betty een aantal jaar eerder een vrouw hebben geholpen die op weg naar het ziekenhuis plotseling al moest bevallen. Hilde bracht het meisje ter wereld en toen ze in het ziekenhuis aankwamen bleek er nog een jongetje te volgen! Na de kennismaking met de super-enthousiaste Betty racen we naar de familie van die tweeling om hen nog te bezoeken voor het donker wordt.

De famillie overlaadt ons (vooral Marc en Annemie) met dankbaarheid en bieden ons een feest van frisdrank en koekjes aan, speciaal voor ons gekocht. De vader legt uit wat hij doet met het geld (dat door Betty wordt beheerd) en wat zijn toekomstplannen zijn.

Nadien in Villa Nirina dineren we met de famillie van Zanou en proeven dan een aantal zelf gemaakte fruit rums, ik kan ze ten zeerste aprecieren! (Op de moment dat ik dit typ zitten we weer in de pizza resto en ben ik nog een nieuwe smaak aan het uitproberen, Rum Mangoustan's)

De volgende dag vertrekken we naar het schooltje in Ibity waarvan de canteen door Marc gesponsord wordt. We brengen croissants, chocolade, stylo's en snoep mee en delen die uit aan de kinderen. Tom komt onderweg op het idee om een aantal voetballen te kopen en die uit te delen aan de verschillende klassen. De kinderen bedanken ons meermaals, in Malagash, Frans, Engels, Nederlands en zingen het Malagasy volkslied voor ons.

Een zeer aangrijpende gebeurtenis, we concluderen dat Annelies hier op 10 verschillende manieren zou smelten! Wij ook, daar niet van...

Na enkele voetbalmatchen (waarbij Tom niet verliest "Kgaan mij ier nie late doen hé!") kijken we nog even rond in het dorp en gaan dan verder, we hebben een afspraak met Betty.

Dit hyperactief dametje laat ons haar compound zien, waar ze zodanig veel dieren en planten heeft dat zij bijna zelfstandig is. We genieten van verse tomaatjes, eucalyptus, thee enz.

Tom en ik bedenken dat de locatie geschikt zou zijn voor het buitenlands kamp van de eeuw, jammer van de dure vlucht.

Hierna rijden we verder naar een krater meer, het gevolg van een vulkaan die uitgedoofd is sinds 12000 voor christus. Het diepe koude meer is zeer indrukwekkend maar we worden afgeleid door de vele kinderen die ons halfedelstenen proberen verkopen en elkaar tegenspreken in de feiten over het meer.

Na een vermoeiende dag keren we terug naar Villa Nirina en gaan dan met heel de familie van Zanou eten in Pizza Resto, waar ik nu zit te typen en zeer associaal zit te wezen. Maar in dit land van zeldzame draadloze netwerken kan je niet kieskeurig zijn!

To be continued!

Hans