Die natuurgidsen toch!!! - Marc

De gidsen van Madagascar

We brengen in het grote regenwoud een bezoek aan het nationaal park van Andasibe. We kunnen kiezen uit verschillende tochten. We vertellen onze gids dat we echt al lemuren genoeg gezien hebben en dat wij graag een natuurwandeling willen maken. Tja, toeristen die geen Lemuren willen zien???? Je zag in zijn ogen dat hij er niets van begreep. We proberen hem nogmaals uit te leggen dat we al véééél lemuren gezien hebben en dat we daarvoor al door berg en dal getrokken waren met gidsen die ons uren deden klimmen om dan helemaal boven in het topje van een boom een schim van een of andere bijzondere soort van een lemuur te laten zien. OK, hij begreep het. Maar het was duidelijk tegen zijn instinct in. Wij kiezen dus voor de “natuurwandeling” van ongeveer 2 tot 3 uren.
Onze gids vertelt ons heel wat interessante zaken over het regenwoud. We stappen op een mooi padje naast de rivier. Plots grote consternatie, onze gids wordt bijna gek. Ssst, kom kijken, kom kijken, vlug vlug…. De grijze Bamboe lemuur , neen zelfs drie, vier, doen zich tegoed aan een lekker stukje bamboe (vandaar de naam hé…) vlak aan de oever van de rivier. We kunnen ze zelfs bijna aanraken. Onze Gids gaat helemaal uit zijn dak. En inderdaad het zijn mooie grijze lieve diertjes, maar daar was het ons niet om te doen… Met grote ogen weet ons gids ons duidelijk te maken dat deze beestjes zo zeldzaam zijn dat ze er soms bijna een hele dag moeten achter zoeken om ze te vinden en om ze aan de toeristen te laten zien. Zijn wij eventjes gelukzakken seg!!!. Geamuseerd kijken we toe hoe onze gids met een gelukzalige glimlach zijn weg vervolgd…..
Enkele minuten later horen we ineens de schreeuw van een Indri ( officieel de “indri indri”, kwestie van het te laten indringen…. Jawel de grootste lemuur van alle overgebleven soorten. Blijkbaar ook weer een bijzonder beestje met een bloedstollende roep. Onze gids gaat weer onmiddellijk in over drive en weet ons te overtuigen dat we deze ook moeten zien, en voor we het weten staan we boven op de top van een berg te zweten en uit te hijgen en te kijken naar een groot witzwart beest dat redelijk onverschillig in een boom hangt te hangen. Hebben ze het ons toch weer geflikt... Onze gids kan zijn geluk niet op…. Die toeristen toch, willen ze geen lemuren zien en hebben ze de ongelofelijke chance dat ze twee van de meest zeldzame soorten op hun weg tegenkomen.
Op het einde van de wandeling zien we hem dan ook met grote gebaren en veel overtuiging zijn verhaal doen aan de andere gidsen. We verstaan uiteraard geen lap van al wat hij vertelde maar Iedereen staart ons aan met een “big smile”…. Wij staan er zo maar wat bij te draaien…. En besluiten ons om ons te concentreren op de toeristenwinkel in het centrum.
Volgens ons worden deze gidsen betaald a rato van het aantal lemuren dat ze aan de toeristen hebben kunnen laten zien.
Toeristen die hun nationale trots niet (meer) willen zien…. Tss, tss…..die Vazza’s toch.