Een eerste voet op het Afrikaanse continent – Hans Van Buul

Terwijl we in een blinkende Rover jeep aan 50 km per uur door de in terrassen verdeelde bergen en valleien van Madagaskar razen, leggen we in het waanzinnige verkeer ons leven met veel plezier in de handen van Honoree, onze gids, chauffeur en beschermer van de VaZa, de vreemde blanken.

Wanneer Marc me de notebook toesteekt weet ik bij god niet waar te beginnen! “Schrijft gij ook maar eens wat, ik word mottig van al die bochten!”. Gemakkelijk gezegd!

Het is de eerste keer dat ik mij op het Afrikaanse continent bevind en ik heb hier zeer lang naar uitgekeken. De wieg van de mensheid blijkt alle verwachtingen met gemak te overstijgen. Al spreekt Madagaskar niet voor heel Afrika, toch … “This is Africa”.

Frans, de partner van Hely in het IC Hotel in Antananarivo kon het mooi verwoorden:

“Madagaskar is a great place to…ease into Africa, it’s not as rich as the better countries, but not as poor as some of the worst.”

Zoals ik verwachte, maar reëler dan ik op voorhand kon vatten, is Mada (or Africa for that matter) een echte andere wereld. Het heeft zijn eigen regels, mentaliteit, mensen, dieren, planten en sterrenhemel. De sprinkhanen zijn hier groter, de mensen kleiner. Het gras ziet er wilder uit en de Zon draait in de andere richting.

De Zon staat volgens ons nooit in het Noorden? Het zal de Malagash een worst wezen!

Dag 1: Antananarivo (capital)

Honoree had ons goed bij ons pietje, na een hele dag zagen om ons vooral te laten zien wat hij vond dat we moesten zien, gaf hij ons onze zin. Een weg van ongeveer 8 km dwars door de rijstvelden en de bijhorende huizen en winkeltjes langst die weg.

Het gaf een beeld van Tana dat de meeste toeristen niet zullen zien, al was het maar omdat de topsnelheid van onze gloednieuwe 4X4 maximum 10 km per uur bedroeg, op een weg die Vlamingen nog liever in de fik zouden steken dan erover te rijden.

Fotograferen of filmen was moeilijk, we hadden onze beide handen nodig om ons vast te houden zodat we niet met onze blanke knikker tegen de ramen zouden slaan, maar de ervaring was het meer dan waard.

De marktjes in het centrum van Tana zelf zijn geweldig, het smalle doolhof van winkeltjes en kraampjes biedt een waaier van verschillende producten, van verse gember tot onderdelen voor een transistor radio uit 1984.

Het is wel even wennen dat overal waar we komen, te voet of met de Jeep, alle ogen op ons zijn gericht. Op een gegeven moment waren we zelfs interessanter dan een net over kop gegaan busje in de gracht. Bijgevolg heb ik tijdens de wandeling van een paar uur door het centrum van Tana de woorden “non merci” en “pas besoin” meer uitgesproken dan in de volledige 8 jaar Franse les op school!

Wordt vervolgd…

Hans